نهان برايم خيرخواهى كنيد ؛ هرگاه شما را فرا خواندم اجابت نماييد و فرمان دادم اطاعت كنيد . » « 1 » اندرزگويى و نيك‌خواهى ملت براى حاكم ، يكى از حقوق او بر آنان است و اين عقيده ، نوعى زياده‌روى در پى رسيدن به كمال به شمار مىرود . امام على عليه السّلام با سخنانى متعالى به انكار ستايشگرى مىپردازد : « پس با من چنان كه با پادشاهان سركش سخن مىگويند ، حرف نزنيد و چنان كه از آدم‌هاى خشمگين كناره مىگيرند ، دورى نجوييد و با ظاهرسازى با من رفتار نكنيد ، و گمان مبريد اگر حقى به من پيشنهاد دهيد ، بر من گران آيد ، يا در پى بزرگ نشان دادن خويشم ، زيرا كسى كه شنيدن حق ، يا عرضه شدن عدالت بر او مشكل باشد ، عمل كردن به آن ، براى او دشوارتر خواهد بود . پس ، از گفتن حق يا مشورت در عدالت خوددارى نكنيد ، زيرا خود را از اشتباه نكردن برتر نمىبينم . » « 2 » و از خيانت‌پيشگى و دوستى منافقانه بر حذر مىدارد : « سوگند به خدا ! معاويه از من سياستمدارتر نيست ، اما معاويه حيله‌گر و جنايتكار است . اگر نيرنگ ناپسند نبود ، من زيرك‌ترين افراد بودم ، ولى هر نيرنگى گناه ، و هر

--> ( 1 ) . « أيّها النّاس إنّ لي عليكم حقّا ، و لكم عليّ حقّ . فأمّا حقّكم عليّ فالنّصيحة لكم و توفير فيئكم عليكم و تعليمكم كيلا تجهلوا و تأديبكم كيما تعلّموا . و أمّا حقّي عليكم فالوفاء بالبيعة و النّصيحة في المشهد و المغيب و الإجابة حين أدعوكم و الطّاعة حين آمركم » نهج‌البلاغه : خطبه 34 . ( 2 ) . « فلا تكلّموني بما تكلّم به الجبابرة ، و لا تتحفّظوا منّي بما يتحفّظ به عند أهل البادرة و لا تخالطوني بالمصانعة ، و لا تظنّوا بي استثقالا في حقّ قيل لي و لا التماس إعظام لنفسي فإنّه من استثقل الحقّ أن يقال له أو العدل أن يعرض عليه كان العمل بهما أثقل عليه ، فلا تكفّوا عن مقالة بحقّ أو مشورة بعدل فإنّي لست في نفسي بفوق أن اخطئ » نهج‌البلاغه : خطبه 217 .